SKŁADNIKI NA ZUPĘ:

• marchew – 1 szt
• cukinia lub patison – 1 nieduża (ok 200g)
• papryka czerwona 1 szt
• seler – połowka niedużej sztuki
• por – biała część 1 szt
• korzeń pietruszki
• fasola szparagowa – garść
• soczewica czerwona – pół szklanki suchej
• liść laurowy 3 szt
• ziele angielskie 3 szt
• kmin rzymski – 1/2 łyżeczki lub do smaku (nieobowiązkowo ale warto)
• kozieradka mielona – 1/2 łyżeczki (nieobowiązkowo ale warto)
• pomidory – 3 szt (lub 2 garści koktajlowych)
• sól i pieprz do smaku
• oliwa 3 łyżki
• bulion lub woda
• garść migdałów blanszowanych (nieobowiązkowo ale warto)

WYKONANIE:

Umyj wszystkie warzywa. Obierz seler, pietruszkę, marchew, dołóż por i ugotuj w całości z dodatkiem ziela angielskiego i liścia laurowego. Ugotowane warzywa wyjmij z wody: seler, pietruszkę, pora włóż do miksera i z niewielką ilością bulionu/wody oraz garścią migdałów zmiksuj na gładki krem. Marchew pokrój i włóż do pozostałego wywaru a następnie dodaj posiekane: pomidory (lub koktajlowe w całości), paprykę czerwoną, cukinię, pokrojoną fasolę szparagową, soczewicę, przyprawy, oliwę i gotuj do miękkości. Na koniec dodaj do całości zmiksowane warzywa, wymieszaj i dopraw do smaku solą i pieprzem. Podawaj koniecznie z zieleniną, np liśćmi sałaty, zieloną pietruszką, szczypiorkiem lub koperkiem.

Smacznego!
Zdrowej jesieni wszystkim!

Iwona Zasuwa

Dziś moja miłość – burak w płynnej postaci. Krwisty, rasowy, odżywczy, smakowity i pyszny!
Ten przepis nigdy mi się chyba nie znudzi.
Zabielany barszcz to moje wspomnienie z dzieciństwa. A zrobiony z botwinki przypadkiem
zawekowanej wiosną to przyjemność podwójna. Zupy wszelkiej maści gotuję zawsze w dużej ilości, by serwować je w tygodniu w różnych wariantach. Wekuję je albo trzymam w lodówce,
zużywam w ciągu 3 dni, lub zachowuję dłużej jeśli je zapasteryzuję (więcej podpowiedzi w książce Smakoterapia Spiżarnia – kliknij tu -> https://www.smakoterapia.pl/produkt/smakoterapia-3-spizarnia/)

Składniki:

buraki, duże 4 szt.

• zakwas buraczany
  (najlepiej domowy) 200 ml
• marchew, korzeń pietruszki po 1 szt.
• seler, korzeń . 1/3 niedużej sztuki
• cebula . 1 szt.
• por . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 1 szt.
• czosnek . 2 ząbki
• migdały bez skórki
  lub orzechy nerkowca . 2 garści (lub śmietana do zabielania)
• ziele angielskie i liść laurowy . po 4 szt.
• masło klarowane lub oliwa z oliwek 4 łyżki
• sól i pieprz (do smaku)
• miód lub inne słodzidło . 1 łyżka do smaku
• koper lub inna zielenina (do posypania

Wykonanie:

W garnku rozpuść tłuszcz, wrzuć liście laurowe i ziele angielskie. Dodaj obraną cebulę (w całości) oraz por (przekrojony na pół). Podsmaż króciutko, dodaj marchew, seler, pietruszkę w całości oraz 3 buraczki przekrojone na pół (jeden pozostaw i wyciśnij z niego sok; jeśli nie masz wyciskarki ani sokowirówki, wrzuć go w całości do zupy) i podlej wodą. Gotuj pod przykryciem. Pod koniec gotowania wyjmij buraczki i pokrój je drobniej, dzięki czemu barszcz uzyska piękną rubinową barwę. Możesz również dodać do niego sok ze świeżego odłożonego buraka oraz wekowaną botwinkę (jeśli takową posiadasz). Kiedy warzywa zmiękną, wyjmij z garnka i włóż do blendera por, cebulę, część korzenia pietruszki i selera oraz 2 garści migdałów lub nerkowców. Rozrzedź wywarem i zmiksuj na krem. Wlej z powrotem do garnka, jeśli jest zbyt gęsta, dolej wrzątek i zakwas buraczany, dopraw solą, pieprzem i ewentualnie dodatkowo świeżym czosnkiem.
Serwuj z zieleniną.
PS Jak zawekować botwinkę na zimę? Jak zrobić zakwas buraczany?
Zerknij do Smakoterapii 3.

Smacznego!

Iwona Zasuwa
Smakoterapia

Składniki:

• Kalarepa – 3 szt
• Ziemniaki 4 szt
• Korzeń pietruszki, marchwi po 2 szt
• Korzeń selera – połówka
• Cebula biała 2 szt
• Por 1 szt
• Migdały blanszowane lub nerkowce lub śmietana veg lub zwykła (100ml)
• Ziele angielskie i liść laurowy po 3 szt
• Majeranek – 1 łyżka
• Masło klarowane lub oliwa lub inny zdrowy tłuszcz 3 łyżki
• Zielenina do posypania
• Jajka ugotowane na półmiękko – opcjonalnie
• Chrzan dobrej jakości – opcjonalnie – 1 łyżka
• Ocet jabłkowy – 1 łyżka lub do smaku

Wykonanie:

Warzywa umyj i obierz. Włóż do wody w całości korzeń marchwi, selera i pietruszki, ziemniaki i kalarepkę przetnij na połówki, cebulę oraz pora dodaj w całości. Posól, dodaj ziele i liść oraz majeranek i gotuj do miękkości. Następnie wyjmij z wywaru i zmiksuj z odrobiną wody na krem 1 ziemniaka, cebulę, pora, korzeń pietruszki, selera oraz kalarepkę z dodatkiem migdałów (lub nerkowców, albo wybranej śmietanki). Pozostałe warzywa (marchew, ziemniaki) pokrój w kostkę i włóż do zupy. Dolej zmiksowane warzywa, wymieszaj i dopraw solą, pieprzem, octem jabłkowym i chrzanem. Podawaj z zieleniną (np zielona pietruszka), opcjonalnie z jajkami (najlepiej ugotowanymi na półmiękko).

Smacznego!

SKŁADNIKI (na 4–5 porcji ):

• marchew . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 2 szt.
• korzeń pietruszki . . . . . . . . . . . . . . . . . . 1 szt.
• seler korzeniowy . . . . . . . . . . . . . . . . . . nieduży kawałek
• kalarepka . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 1 szt.
• kapusta (nieduża) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ćwiartka
• grzyby suszone shitake . . . . . . . . . . . . . garść
• czosnek . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 3 ząbki
• imbir świeży . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 3 cm
• sos sojowy . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 3 łyżki
• ciemna pasta miso . . . . . . . . . . . . . . . . . . 3 łyżki
• wakame . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . nieduża garść
• dowolna zielenina . . . . . . . . . . . . . . . . . . do posypania
• makaron (u mnie ryżowy) . . . . . . . . . . . . . wedle gustu
• sól
  Dodatki do każdego talerza (do wyboru ):
• algi nori (mogą być te do sushi, pocięte na paski)
• jajko ugotowane na półtwardo
• tofu pokrojone w kostkę
• brokuł
• kukurydza
• ostra papryczka posiekana
• czerwona cebulka lub dymka
  
  WYKONANIE:
  Nastaw wywar: do garnka wlej około 2 l wody, włóż obrane i nierozdrobnione
  warzywa, dodaj przepłukane grzyby (możesz też namoczyć je wcześniej i użyć
  wody z namaczania), czosnek, imbir i gotuj około 60 minut. Zdejmij wywar
  z ognia, odcedź albo użyj z warzywami, dodaj do gorącego płynu wakame,
  sos sojowy, miso, sól do smaku. Ugotuj jajka lub pokrój tofu, makaron ugotuj
  osobno, przygotuj dodatki i podawaj.
  
  Smacznego!
  
  Iwona Zasuwa
  
  
  

SKŁADNIKI:

• młode pędy chmielu – kilka solidnych garści
• oliwa extra vergine – 3 łyżki
• czosnek – 1 ząbek
• sól lub sos sojowy tamari do smaku
• pieprz – opcjonalnie

WYKONANIE:

Chmielowe pędy powinny mieć mniej więcej 10–15 centymetrów, być niezdrewniałe i łatwo się łamać. Oczyść je, umyj pod bieżącą wodą. Zalej wrzątkiem na minutę i odcedź. Na patelnię wlej oliwę, dodaj posiekany w plasterki czosnek i delikatnie podsmaż. Podlej niewielką ilością wody (2–3 łyżki) i dorzuć do emulsji tłuszczowo-wodnej odcedzone pędy. Posól całość do smaku albo posyp pieprzem.

Ps. Pędy chmielu to ponoć jedna z najdroższych zielonych delicji we Francji.
A tyle jej u nas za darmo.

JAK ŻYĆ, ŻEBY NIE ZACHOROWAĆ?
Co nas chroni przed „złymi ” drobnoustrojami ?

Te pytania są fantastyczną okazją na powrót do dyskursu o zapomnianej przez nas codziennej PROFILAKTYCE chorób w przypadku osób względnie zdrowych. Narracja dominująca w ostatnich latach pokazała, jak łatwo znajdujemy sobie ofiarę naszego stanu zdrowia na zewnątrz („zaraziłeś mnie!”), a jak niewiele uwagi przywiązujemy do wsparcia naszych mechanizmów obronnych
wewnątrz ciała. Potrafimy rozpaczliwie oczekiwać na ratunku w postaci magicznej pigułki, zamiast podjąć rękawicę i samodzielnie zaopiekować się sobą. O ile myślenie w kategoriach ANTYbakteryjny, ANTYwirusowy, ANTYgrzybiczy, ANTYdrobnoustrojowy, ma sens, kiedy doświadczamy POŻARU w ciele
w postaci stanów zapalnych, o tyle nie sprawdza się na co dzień w prewencji
zdrowia.

Chcesz walczyć czy współpracować?

Zatem:
Jak wziąć ODPOWIEDZIALNOŚĆ za swoje zdrowie?
Jak być PROodpornościowym zamiast ANTYwirusowym?
Jak współpracować z mikrobiomem ludzkim, który wszak zasiedla nasze ciało w liczbie drobnoustrojów znacznie przewyższającej liczbę komórek naszego ciała?
Jak możemy spojrzeć na zdrowie, korzystając z podpowiedzi TCM?
Jak żyć zdrowo?
Dlaczego chorujemy?
Co jeść i od czego zależy wybór pożywienia?

Do tego oczywiście garść podpowiedzi praktycznych i kulinarnych – to zawartość tej książki.
Z pewnością nie wyczerpuje ona tematu, a jedynie dotyka niektórych aspektów, które warto wziąć pod uwagę z perspektywy TCM. Ta książka nie aspiruje do miana pozycji naukowej, nie cytuje badań. Nie
można na podstawie zawartej w niej wiedzy postawić ani sobie, ani nikomu innemu, diagnozy.
Możesz ją potraktować jako inspirację na drodze własnych poszukiwań.

Nieustająco ubolewam, że nadal w naszym kraju nie istnieje żadna ścieżka
edukacyjna, dzięki której dzieciaki i młodzież mogłyby zrozumieć, jak ważne
i wartościowe jest uczenie się, jak na co dzień dbać o siebie samego na każdym
poziomie: od odżywiania, przez oddychanie, po zdrowe emocje czy relacje.

Dziękuję Ci, że jesteś!
Iwona Zasuwa

Gdzie kupić? https://www.swiatksiazki.pl/smakoterapia-zyj-i-jedz-zdrowo-odpornosc-na-talerzu-6955696-ksiazka.html?fbclid=IwAR0Aq-PhJqX6WoYYtec01JDoPfDuMICh5ic8F1z5wG91SMmOEFNJAgUpjVM

Moje nowe odkrycie – rzemieślniczne tofu na zakwasie, zmieniło całkowicie moje zdanie na temat dań z jego dodatkiem. Kiedy okazało się, że to czego do tej pory próbowałam, niewiele ma wspólnego z tradycyjnym wyrobem wschodnim, bo jest wytworem masowej produkcji żywności, czyli tofu przemysłowym, wszystko mi się rozjaśniło! Historia tofu zasługuje na osobny wpis, a zamieszczę go z pewnością na stronie https://smakotofu.pl/ gdzie możesz zamówić to cudo i sam/a się przekonać, że to w jaki sposób powstaje Twoje jedzenie – robi różnicę.

Tymczasem zapraszam na wypróbowanie przepisu z azjatycką duszą.
Koniecznie użyj do niego SmakoTofu!
Nie odpowiadam za wrażenia wynikłe z użycia do tej receptury tofu przemysłowego. Smakotofu samo w sobie jest już wybitne! Ma niezwykłą konsystencję, delikatny smak i … jak mawiają dzieci znajomych, nie śmierdzi! (OMG). Ja, antyfanka tofu, doskonale rozumiem te dzieciaki. Po prostu co czego próbowaliśmy do tej pory to nie tofu! To erzac!
Ale do rzeczy!

SKŁADNIKI:

• SmakoTofu – naturalne lub wędzone – 1 kostka
• 2 łyżki oliwy
• 1 łyżka oleju sezamowego (opcjonalnie)
• 1 łyżka soku z cytryny
• 2 łyżki sosu sojowego
• 1 łyżeczka syropu klonowego lub miodu 
• pół łyżeczki startego świeżego imbiru
• 1 ząbek czosnku (posiekany drobno)
• 1 łyżeczka ostrego sosu chili lub chili w proszku (dla fanów smaku ostrego)

WYKONANIE:

Wszystkie składniki włóż do miseczki i połącz za pomocą trzepaczki
Tofu pokrój w plastry o grubości ok 0,5cm, lub w grubszą kostkę.
Marynuj tofu przez jak najdłuższy czas, od pół godziny do kilku godzin (np zostaw na noc)
Podawaj na surowo, jako wkład do kanapki lub podsmaż z dodatkiem marynaty (też możesz użyć do kanapki). Podawaj z dowolnymi warzywami na ciepło lub na zimno. Mogą to być duszone warzywa (brokuły, papryka, kalafior, cebulka) koniecznie posypane kolendrą, może to być kasza jaglana lub ryż z kurkumą i sosem sojowym. Wyobraźnia i Twój smak niech będą Twoim doradcą.

Wskazówki:

Marynowane kostki tofu warto mieszać, najlepiej potrząsając miską. Jest zbyt delikatne na mieszanie metalową łyżką.

Tofu?
Nie, dziękuję.
Taka była moja odpowiedź, zanim poznałam rodzinę pochodzącą z Azji, która zaprosiła mnie do swojego wielopokoleniowego domu pod Warszawą.
Nie cierpię tofu! – Powiedziałam im szczerze. Nie sądzę żebym mogła zmienić kiedykolwiek zdanie. Jadłam tofu w wielu miejscach na świecie i nie wydaje mi się prawdopodobne by mogło się w tym temacie wydarzyć coś spektakularnego. Ot, niesmaczny „pseudoserek”, o dziwnej konsystencji, złej sławie (GMO) i wątpliwej jakości prozdrowotnej.

A jednak!
To było totalne zaskoczenie! Moja nieufność zamieniła się… w miłość!
Odkryłam fakty, z których nie zdawałam sobie sprawy, które znacząco wypłynęły na mój stosunek do TEGO tofu i innych tofu. Zrozumiałam, że to czego do tej pory próbowałam, to efekty masowej produkcji nie mające nic wspólnego z azjatycką tradycją. I jak to zwykle bywa – takie „drobiazgi” czynią różnicę w wartości produktu i jego smaku.

Od tamtej pory prowadzę nieustające kulinarne eksperymenty a ich efekty przyjemnie łechczą moje kubki smakowe. Cieszę się, że w parze ze smakiem mamy tutaj jakość! Zamiast sztucznych dodatków – prawdziwy, hodowany od lat w tradycyjny sposób, domowy zakwas. Mała rodzinna manufaktura. W wewnątrz pełnowartościowe białko, dobre tłuszcze i minerały.

Smakotofu zmieniło moje kulinarne życie!
Teraz jest dostępne również dla Ciebie.

KUPISZ JE TUTAJ: https://smakotofu.pl/

Są takie potrawy, na które wszyscy w domu czekają. Nikt nie marudzi, że takie sobie, że nie ma ochoty. Przygotowywanie ich – w oczekiwaniu na tę niesamowitą eksplozję smaków i kolorów – to prawdziwa przyjemność!
Oto zwykłe warzywa w niezwykłym dalekowschodnim śmietankowo-pomidorowym sosie.

SKŁADNIKI:

– olej kokosowy 2 łyżki
– cebula 1 szt., nieduża
– czosnek 4 duże ząbki
– świeża czerwona papryka (⅓ do zmiksowania, reszta do pokrojenia) 1 szt., duża
– kilka różyczek kalafiora
– seler naciowy 4 łodygi
– kilka pieczarek lub boczniaków
– ugotowana ciecierzyca (lub inne twardsze strączki, np. fasola mung lub adzuki) 1 szklanka
– passata pomidorowa (1 szklanka) lub duże pomidory do zmiksowania (3 szt.)
– migdały 2 garści
– woda ok. ½ szklanki
– kurkuma mielona 1 łyżeczka
– zmielone nasiona kolendry 1 łyżeczka
– kmin rzymski mielony 1 łyżeczka
– kminek mielony ½ łyżeczki
– pieprz czarny mielony ½ łyżeczki
– cynamon mielony ½ łyżeczki
– płatki chili (opcjonalnie; do smaku)
– sól himalajska lub kamienna niejodowana (do smaku) ok. 1 łyżeczki
– syrop klonowy (lub inne w miarę zdrowe słodzidło; do smaku) 3 łyżeczki
– podprażone ziarno jasnego sezamu kilka łyżek
– świeża kolendra ½ pęczka

WYKONANIE:

Cebulę i czosnek obierz i poszatkuj, dodaj pokrojony imbir i zmiksuj z dodatkiem wody na pastę. Rozgrzej olej kokosowy w garnku lub na głębszej patelni i wrzuć otrzymany mix – na kilka minut, do podduszenia. Kiedy nieco zredukuje objętość, dodaj zmiksowane z passatą lub pokrojonymi pomidorami migdały (jeśli pulpa jest zbyt gęsta, dodaj przy miksowaniu nieco wody). Mieszając cały czas, dodaj wszystkie przyprawy (łącznie z solą i syropem) i zagotuj całość. Dołóż pokrojone w cząstki warzywa: paski papryki, seler naciowy, grzyby, wybrane strączki. Gotuj jeszcze prze 10 minut (lub do miękkości warzyw, jeśli tak wolisz). Gotowe danie posyp kolendrą i sezamem.
Warzywa z kremowym orientalnym sosie są przepyszne! To absolutny hit w naszym domu.

PS. Ilości przypraw możesz oczywiście zmienić (w wersji dla dorosłych zazwyczaj dodaję ich nieco więcej).

Wracając jednak do smaków i przyjemności jedzenia. Wykonanie tej zupy jest banalnie proste, a składniki swojskie, polskie i niedrogie.
Jaka jest historia tej smakowitej potrawy w moim domu?

„Ta zupa jest genialna!” – takiej recenzji Małoletniego się nie spodziewałam,
znając jego gust. Nie dość że dla osobników w pewnym wieku (nastolatek! ) zupy są z zasady démodé
(a mówiąc jego językiem – boomerskie! ) i absolutnie niejadalne, to jeszcze… ykhm – pory!!
– Z czego ta zupa, mamo? Jest taka dobra!
– Yyy, z tegooo… Nooo… Z warzyw – odpowiedziałam niepewnie,
obawiając się, że prawda zrujnuje tę świeżo rozkwitłą miłość…

Osobiście miłością darzę wszystkie zupy, a tę zimową szczególnie.
Gorące składniki (cebulowe), podane na gorąco, to gwarancja ciepłego
brzucha i zimowej odporności.

SKŁADNIKI:

• pory, spore 3 szt.
• cebula . 1 szt.
• pietruszka, korzeń 1 szt.
• jabłko 1 szt.
• czosnek . 4 ząbki
• czosnek niedźwiedzi, suszony 1 łyżeczka
• płatki drożdżowe nieaktywne (dla smakoszy, nie są niezbędne ale podkręcają „parmezanowo” smak) 1 łyżka
• pieprz ziołowy . 1 łyżeczka
• sól (do smaku)
• oliwa 3 łyżki
• woda

WYKONANIE:

W garnuszku rozgrzej oliwę, wrzuć posiekane pory oraz cebulę i część (3 szt.)
ząbków czosnku. Posyp całość niewielką ilością soli i podsmaż przez chwilę. Zalej
składniki wrzątkiem, dodaj obrane i pokrojone pietruszkę i jabłko i gotuj, aż pietruszka
będzie miękka (ok. 20 minut). Zmiksuj całość na krem, dopraw jednym drobno
posiekanym ząbkiem czosnku, ziołowym pieprzem, solą i czosnkiem niedźwiedzim. Możesz dodać do zupy kiełki, odrobinę kiszonki albo ulubionych pikli, lub ostrego sosu. Zawsze posypuj zupy zieleniną, choćby kilkoma listeczkami uprawianej na parapecie zielonej pietruszki lub zielonej cebulki.
Pyszności!

Smacznego!

Iwona Zasuwa

Przepis pochodzi z książki: „Smakoterapia. Odporność przez cały rok. ” którą kupisz z autografem i osobistą dedykacją od autorki tutaj: https://www.smakoterapia.pl/ksiazka-smakoterapia/

Do pewnego momentu byłam samotnym chłodnikożercą w swoim domu.
Przyszedł taki moment, że również moje dziecię przekonało się do letniej porcyjki warzyw utopionej w pysznym „jogurcie migdałowym na szybko”.
Spróbujcie koniecznie!

Ten piękny kolor chłodnik zawdzięcza młodym, pysznym, burgundowym buraczkom. Czyż nie piękny?

Składniki (na 2 litry zupy):

• migdały bez skórki 150 gramów
• sok z 1 cytryny (do smaku)
• botwina 1 duży pęczek
• dymka 1 pęczek
• koperek 1 pęczek
• ogórki świeże, spore 3 szt.
• rzodkiewka 1 mały pęczek
• lubczyk świeży (opcjonalnie) 2 gałązki
• czosnek 2 ząbki
• ocet jabłkowy – kilka łyżek – do smaku
• woda 1,5L
• sól i pieprz (do smaku)

Wykonanie:

Migdały zalej wodą na noc, odcedź, przepłucz, dodaj świeżą wodę, czosnek, sok z cytryny, sól, pieprz i zmiksuj na gładko. Botwinkę poszatkuj, ugotuj w niewielkiej ilości wody (około 1 szklanki) do miękkości buraczków, dodaj ocet jabłkowy. Ostudź. Posiekaj warzywa i zieleninę, wrzuć do ugotowanej botwinki, zalej migdałowym płynem i dopraw do smaku (solą, pieprzem, octem jabłkowym).
Podawaj dobrze schłodzony.

Możesz do chłodnika dodać zakwas buraczany w ilości 1 szklanki zamiast octu jabłkowego. Zupa będzie doskonała i pełna probiotycznych bakterii z zakwasu.

Smacznego!

Rodzaj wybranych produktów (rośliny, mięsa, wędliny, owoce, zboża, tłuszcze itd) oraz JAKOŚĆ wybranych produktów ma kluczowe znaczenie. Ważny jest również sposób w jaki je spożywamy (dostosowany do pory roku i konstytucji danego organizmu). Ważne są ilości jakie serwujemy sobie i rodzinie, stopień przetworzenia i wiedza co nam naprawdę służy – wszystkie te elementy mają ogromne znaczenie.

Zawsze powtarzam, że zupy to nasze kompletnie niedoceniane dobro narodowe! Odżywcze, gorące lub lekkie delikatne i lekko chłodzące,serwowane w zależności od pory roku potrafią solidnie wspomóc nasze organizmy. Dlatego moja kuchnia jest pełna zup i bez nich nie wyobrażam sobie ani jednego dnia, bez względu na to czy za oknem śnieg czy wiosenna słota.

Sztandarową „terapeutyczną” zupą, którą zawsze bardzo polecam jest zupa mocy według Pięciu Przemian, która buduje i odżywia osłabione organizmy, jest doskonała w prewencji wszelakich chorób przeziębieniowych ale i doskonała dla rekonwalescentów. Przepis znajduje się na mojej stronie od wielu lat, znajdziecie go również w moje pierwszej książce (Smakoterapia): KLIK!

Dzisiaj przepis podobny, choć znacznie bardziej wyrazisty w smaku i esencjonalny. Ten intensywny wywar roślinny autorstwa Anthonego Williamsa* podbił moje serce i kubki smakowe w momencie, kiedy poczułam ogrom przepracowania na własnym karku i zarazem lęk, że moje zmęczenie przełoży się na moją odporność w środku zimy. Ciało rozgrzałam moksą, a brzuch napełniłam dobrym rosołem, który wrócił mi siły i zdecydowanie od tamtej pory zasłużył na obecność w moim menu. Wracam do niego lub zup mocy zawsze wtedy, kiedy są nagłe potrzeby, a takie właśnie towarzyszą nam ostatnio z powodu zagrożenia wirusowego w naszym kraju. Wzmacnianie ciała dobrym pożywieniem skutkuje zwiększoną odpornością na wszystkie wirusy, nie tylko ostatnio popularną odmianę CV. Zawsze na warsztatach powtarzam, że odporność na zimę budujemy już od lata i że nigdy nie przewidzimy kiedy przydadzą się się rezerwy wewnętrznej mocy. Dlatego ZAWSZE warto dbać o ciało (umysł i emocje), wzmacniać je dobrym pożywieniem, i mieć świadomość, że wysoko przetworzone, sztuczne, konserwowane, rafinowane pożywienie NIE DA nam należytej ochrony, nie odżywi i nie uchroni przed zewnętrznymi czynnikami chorobotwórczymi. Dlatego warto wzbogacić swoje menu o proste zupy, gorące kasze, ryż, warzywa, dobrej jakości tłuszcze, orzechy i dobre myśli ?

I najważniejsze: w prewencji wszelakich chorób ogromne znaczenie ma nasza psychika, umiejętność zarządzania własnymi emocjami i kontakt z samym sobą. To dla nas prawdziwy sprawdzian. Uleganie panice, lęk, przerażenie o którym tyle w mediach spłecznościowych – na pewno nikmu z nas nie służy. Dlatego najwazniejsze to zachowac spokój, unikać skupisk ludzkich i wykorzystać wolny czas na nadrabianie zaległości, lepszy kontakt z rodziną, przeczytanie wszystkich odłożonych książek albo posprzątanie strychu. Taki mam plan na najbliższe dwa tygodnie i nie zawaham się go użyć! Trzymajcie się zdrowo i wypróbujcie niesamowitego wywaru dla zdrowia.

SKŁADNIKI:

• 4 szt marchwi
• 1 korzeń pietruszki
• nieduży kawałek selera lub 2 pałki selera naciowego
• 2 duże cebule
• 3 cm kłącza imbiru
• 3 cm kłącza kurkumy
• 1 główka (!) czosnku (6-8 ząbków)
• kilka grzybów shitake (opcjonalnie, dają piękny aromat i są wykorzystywane leczniczo)
• 2 pomidory (teraz nie sezon na nie więc można pominąć, lub ewentualnie chlapnąć 3-4 łyżki pasteryzowanego soku pomidorowego – nie koncentratu)
• zielona pietruszka lub kolendra do posypania

WYKONANIE:

Warzywa obierz i pokrój w kostkę, cebulę w półksiężyce, grzyby użyj w całości lub pokrojone w paski. Czosnek posiekaj, imbir i kurkumę pokrój w plastry. Całość włóż do garnka i zalej ok 2 litrami wody. Gotuj przez godzinę pod przykryciem. Pij wywar lub zjadaj jako zupę. Ciekawie smakuje wywar bez przypraw, ale moja ulubiona wersja to odrobina soli i pieprzu oraz kapka świeżo tłoczonego oleju (np lnianego, lub oliwy)  i zieleniny bezpośrednio na talerz.

SMACZNEGO I NA ZDROWIE KOCHANI!
Matka Smakoterapia

PS. *Oryginalny przepis pochodzi ze strony Anthonego Williamsa ( KLIK! ) i został przeze mnie nieco zmodyfikowany.

Sam Anthony o powyższym wywarze pisze w sposób następujący:

Niech moc będzie z Nami Wszystkimi! ??

Cóż to takiego jest – zupa mocy?
Według dietetyki Tradycyjnej Medycyny Chińskiej, ta gotowana według pięciu przemian zupa ma niezwykłe właściwości. Dlatego warzono ją długo i z wielką uważnością a następnie serwowano rekonwalescentom, kobietom w połogu, osobom o obniżonej odporności, potrzebującym porządnego zastrzyku mocy, zawsze z niesamowitym skutkiem. W naszej kulturze podobną rolę pełnił swojski rosół na dobrych składnikach, gotowany z sercem  i miłością przez mamę lub babcię i serwowany nam w chorobie, zwany gdzieniegdzie żydowską penicyliną. Dlaczego warto sięgnąć po ten niesamowity wywar?

Przychodzi taki moment w roku, zazwyczaj jesienią, kiedy w naszej szerokości geograficznej zaczyna się sezon na powszechne infekcje, zarówno pośród dorosłych jak i dzieci. Sezon na chorowanie w niektórych domach trwa aż do maja! Dlaczego tak się dzieje? Z perspektywy Medycyny Wschodu jeśli niezbyt fortunnie prowadziliśmy się latem – wychładzaliśmy żołądek lodowatymi napojami, lodami, zimnymi potrawami, dużą ilością chłodzących surowych owoców i warzyw – nasze ciało ciężko znosi jesienną zmianę klimatu. A jeśli dodać do tego związane z początkiem roku szkolnego stresy i wyzwania, wszystko staje się jasne. W takiej sytuacji ludzie Zachodu mają pretensje: „Zaraziłem się od ciebie!”. Zaś ludzie Wschodu mówią po prostu: „Nie zamknąłem bramy”. Czyli: nie zadbałem o odporność. Zatem – dobra nowina! Możemy wziąć odpowiedzialność za siebie! Moje zdrowie w moich rękach! Jak sobie pościelę, … i takie tam… Łatwiej oczywiście zrzucić winę na kichającego sąsiada. Ale skuteczność wtedy nieco mniejsza i zdrowienie wolniejsze. Zatem – bierzmy się szczegóły dotyczące mojej nowej wersji serwowania tej niezwykłej, leczniczej zupy!

Według Tradycyjnej Medycyny Chińskiej wywar zupy mocy powinien być przygotowany koniecznie na kościach zwierzęcych i mięsie, przez wiele godzin, czasem przez kilka dni (mówi się nawet o miesiącu!), przecedzany i podawana tym osobom, które są w potrzebie (np wyjątkowo dobrze bawili się w Sylwestra i następnego dnia bawią się ze sobą jakby nieco mniej ). Wersja wegańska „lekarstwa” istnieje również, choć jej skuteczność nie jest ponoć tak spektakularna (działa stopniowo). Niemniej jednak, ze względu na swoje potrzeby i przekonania skupię się właśnie na niej.

SKŁADNIKI:

• 3 szt marchwi,
• 3 szt korzenia pietruszki
• 1 nieduży seler (korzeń)
• kilka łodyg selera naciowego (opcjonalnie)
• cebulę
• świeży imbir (gruby plaster)
• przyprawy i zioła: kurkuma, ziele angielskie, liść laurowy, świeży majeranek, oregano, tymianek, sól i pieprz
• nać pietruszki
• nać kolendry (jeśli lubisz – pasuje idealnie)
• nać szczypiorku
• 2 szklanki ugotowanej na sypko kaszy jaglanej lub wiązka makaronu ryżowego (cieniutkiego)
• 300g grzybów (najlepiej shitake, nameco lub zwyczajne pieczarki lub boczniaki
• sos sojowy do smaku
• ostry sos chili (najlepiej z domowej, kiszonej papryczki chili)
• 3 łyżki octu jabłkowego
• 4 ząbki czosnku
• 1 suszony grzyb
• 1 daktyl (lub szczypta lukrecji)
• 1 łyżka soku z cytryny
• oliwa z oliwek (kilka łyżek)
• kilka plasterków czerwonej cebuli do serwowania zupy (opcjonalnie)

PRZYGOTOWANIE ZUPY (według Pięciu Przemian ):

Umieszczaj je w garnku w ściśle określonej, podanej niżej kolejności żywioł.w,
doprowadzając wywar do wrzenia po dodaniu każdej porcji ingrediencji:
• O (ogień): gorąca woda 3–4 litry
• Z (ziemia): marchew 3 szt.
• M (metal): ziele angielskie, liść laurowy,
por (1 szt.) cebula, gruby plaster świeżego imbiru
• W (woda): sól
• D (drzewo): natka pietruszki (część)
• O: lubczyk świeży (kilka łodyg), majeranek,
oregano, tymianek (najlepiej świeże gałązki)
• Z: seler korzeniowy (1 szt., mały),
korzeń pietruszki (3 szt,) (ewentualnie 1 suszony grzyb)
• M: czosnek z łupiną (3 ząbki), rozgnieciony kwadrans wcześniej,
seler naciowy (3 łodygi; opcjonalnie)
Gotuj całość przez max 2 godziny, a następnie dodaj:
• W: sól
• D: kolejną część natki pietruszki,
sok z cytryny (1 łyżkę)
• O: kurkumę w proszku (sporą szczyptę)
• Z: szczyptę suszonej lukrecji lub suszony daktyl (1 szt.)
• M: pieprz (do smaku)
• W: sól
Gotuj jeszcze około godziny i odcedź wywar. Dosól, jeśli trzeba.
• D: posyp gotowy wywar świeżą zieloną pietruszką
• O: polej zupę kilkoma łyżkami dobrej jakości oliwy z oliwek
Wywar jest bardzo smaczny, aromatyczny, o pięknej głęboko piaskowej barwie. Zgodnie z zasadami należy takowy wywar pić codziennie (mniej więcej litr), na ciepło, prosto z kubeczka. Tym razem jednak zaproponuję podanie go w postaci pożywnej i niezwykle barwnej zupy o ciekawych połączeniach smakowych.

• Przygotuj macerat z octu jabłkowego i 1 ząbka czosnku: pokrój ząbek w cieniutkie plastry i zalej 3 łyżkami octu. W ten sposób, w trakcie kilku godzin gotowania zupy, w twojej miseczce powstanie intensywnie kwaśny i czosnkowy płyn, którego kapka dodana do zupy już na talerzu zintensyfikuje Twoje doznania smakowe.
• Ugotuj na sypko kaszę jaglaną lub przygotuj wg info na opakowaniu makaron ryżowy, połóż niedużą ilość wybranego składnika na talerzu.
• Dodaj podduszone w sosie sojowym, uprzednio pokrojone w zgrabne paski grzyby (u mnie shitake albo nameko, choć pyszne będą też zwykłe pieczarki)
• Zalej całość zupą, dołóż plasterki świeżej czerwonej cebuli, dużą ilość zieleniny (zielonej kolendry, szczypiorku), dosmacz kapką pikantnego sosu z chili (najlepiej z domowej kiszonej papryki) oraz płatkami czosnku macerowanymi w occie jabłkowym. Ekstaza smakowa gwarantowana!

PS. Zgodnie z założeniami dietetyki TMC, im dłużej gotowany wywar, tym większa jego lecznicza moc.

PS 2 jeśli chcesz zrobić zupę mocy z dodatkiem produktów zwierzęcych, dodaj części kurczaka w pierwszym obrocie, w przemianie drzewa (D, wraz z nacią pietruszki), albo indyka w pierwszej przemianie metalu (M).

DOBREGO ROKU KOCHANI!!!!

SKŁADNIKI:

• Ok 4-5 szt marchwi
• 4 łyżki surowej kaszy jaglanej
• 1 szklanka świeżych wiórków kokosowych
• 2 szt cebuli
• 3-4 ząbki czosnku
• 2-3 cm kłącza świeżego imbiru
• ostra papryczka (opcjonalnie, nie dla dzieci)
• 1 łyżeczka papryki słodkiej
• 1łyżeczka kurkumy
• 0,5L – 0,75L passaty pomidorowej (wedle gustu)
• 3-4 łyżki oleju kokosowego
• 1 łyżka miodu lub syropu klonowego (do smaku)
• sól kamienna – do smaku
• zielenina (pietruszka lub kolendra)
• woda

WYKONANIE:

W dużym garnku podgrzej tłuszcz i wrzuć drobno posiekany czosnek, cebulę, imbir, kurkumę, paprykę i opcjonalną papryczkę. Podpraż (bez rumienienia), dodaj surową kaszę, wiórki kokosowe i jeszcze podgrzewaj przez chwilę nieustająco mieszając. Następnie wlej niewielką ilość wody, dołóż obraną i pociętą na mniejsze części marchew i ugotuj do miękkości składników. Dodaj passatę pomidorową, przegotowaną wodę (jeśli zupa jest zbyt gęsta) dopraw solą, dowolnym słodem do smaku i zmiksuj całość na krem. Podawaj posypaną zieleniną (najbardziej smakuje nam z zieloną kolendrą). Smak tej zupy jest delikatnie kokosowy, słodko – kwaśno – lekko pikantny. Smacznego!

PS jeśli nie dysponujesz mocnym urządzeniem miksującym, zrezygnuj z wiórków kokosowych na rzecz dobrej jakości gotowego mleczka kokosowego (unikaj tych w puszce) lub przygotuj samodzielnie takie mleczko (usuwając na sitku wiórki których urządzenie nie zmiksowało).

Spróbujesz? ?

Składniki:

• grzyby, boczniaki lub czubajki kanie – kilka pokaźnych sztuk, lub kilkanaście małych
• mąka z ciecierzycy 1 szklanka
• papryka słodka 1 łyżka (lub więcej, do smaku)
• pieprz ziołowy 1/2 łyżki (lub do smaku)
• kurkuma – sowita szczypta
• czosnek w proszku 1/2 łyżki
• sól 1łyżeczka (lub do smaku)
• woda – do konsystencji średnio gęstego ciasta naleśnikowego
• tłuszcz do smażenia

Wykonanie:

Grzyby oczyść. Przygotuj ciasto: do miski wsyp mąkę, przyprawy i stopniowo dolewaj wodę. Wymieszaj porządnie ciasto, do konsystencji średnio gęstej śmietany (zbyt rzadka spływa z grzybów bardzo łatwo, zaś zbyt gęsta sprawi, że ciasto będzie za grube a kotlety ciężkie i niezbyt smaczne). Zanurzaj grzyby w cieście, smaruj je ciastem i smaż na średnio rozgrzanej patelni w niezbyt dużej ilości tłuszczu. Podawaj z dużą ilością świeżych lub gotowanych sezonowych warzyw (u mnie tym razem z ostatnią sałatą, papryką czerwoną, rzodkiewką oraz parowanym brokułem).

Smacznego!

PS Pamiętaj, w lesie zbieramy wyłącznie grzyby co do których nie mamy żadnych wątpliwości! Nie podajemy leśnych grzybów dzieciom zdrowym poniżej 7 rż. W przypadku jakichkolwiek dolegliwości i chorób chronicznych u dzieci, grzyby podajemy jeszcze później, nawet po 12 rż, najlepiej w ilościach dekoracyjnych. Grzyby są bardzo wartościowym produktem spożywczym, choć nadal pokutuje przekonanie, że nie zawierają żadnych wartości. Bezpieczne grzyby to ekologiczne hodowlane pieczarki, boczniaki, boczniaki cytrynowe (delikatne i stosunkowo lżej strawne).