„No jak to, córko, zawsze z dzieciakami robiliśmy w lecie kwiatowe musujące napoje, które nazywaliśmy »szampanem«! Gdzie ty się uchowałaś?

Nie dość, że pyszne, to jeszcze piękne! A przygotowania obfitują w emocjonujące obserwacje. Wypróbujcie koniecznie!

SKŁADNIKI (NA 1 LITR LEMONIADY):

• kwiaty chabra bławatka – połowa półlitrowej butelki
• syrop klonowy – 2,3 łyżki
• sok z połówki cytryny

WYKONANIE:
Z kwiatów chabra, zbieranych oczywiście z dala od miejskich aglomeracji, najlepiej na czystych ekologicznych polach, oderwij płatki i wrzuć do butelki. Zalej je ciepłą osłodzoną wodą z dodatkiem soku z cytryny i wymieszaj. Zakręć, niezbyt szczelnie, i postaw w cieple. Wstrząsaj butelką codziennie,
odgazowuj, prowadź obserwacje. Teoretycznie napój jest gotowy po 3 dniach, ale po tygodniu lemoniada zyskuje intensywnie różową barwę, musuje lekko (nieodgazowywana bąbelkowałaby bardziej, za to istniałaby groźba wybuchu butelki) i doskonale orzeźwiająca.

Zdrówko!

Iwona Zasuwa

Ta lemoniada należy w moim domu do kategorii produktów, o które członkowie familii toczą boje, bo zawsze jest ich za mało.
– Kto wypił ostatnią buteleczkę i się nie podzielił??? Mamo! Ja chcę tej lemoniady!
No cóż, towar jest mocno limitowany, bo kwitnie krótko, zwykle w czerwcu. Trzeba się delektować, smakować, cieszyć, dopóki jest! Rzecz to absolutnie fenomenalna w smaku, nieporównywalna z niczym innym!

SKŁADNIKI:

• kwiatostany czarnego bzu – baldachy – kilkanaście, kilkadziesiąt okazałych sztuk
• miód, lub syrop klonowy, lub jaggery – 1/2 szklanki lub do smaku
• 2 cytryny eko
• sok z cytryny – 1/3 szklanki lub do smaku
• gorąca woda 1L
• ciepła woda 1-2L

WYKONANIE:

Zbierz kwiaty z dala od miasta i ruchliwych ulic. Odetnij nożyczkami grube zielone łodyżki, kwiaty z częścią delikatnych łodyżek przełóż do dużej szklanej miski. Zalej kwiaty gorącą wodą (powyżej 70 stopni sambunigryna* przestaje być problemem). Cytryny sparz, wyszoruj i pokrój w grube plastry (jedną z nich obierz i użyj bez skórki – w przeciwnym razie lemoniada może być za gorzka). Przygotuj zalewę z ciepłej wody, wybranego słodzidła i soku z cytryny, wymieszaj porządnie i dodaj do kwiatów. Przykryj misę folią lub silikonową przykrywką i wstaw misę do lodówki na 24 godziny. Po tym czasie przecedź zawartość przez sito lub gazę i zlej do butelek. Wykorzystaj w ciągu tygodnia. Smacznego!

PS Sambunigryna to glikozyd cyjanogenny, obecny we wszystkich częściach bzu czarnego. Najwięcej zawierają jej liście i z tego powodu uznawane są za toksyczne za surowo. Według źródeł kwiaty bzu czarnego zawierają nieznaczne ilości sambunigryny, nie na tyle duże by mogło dojść do zatrucia przy spożyciu niewielkiej ich ilości, w dodatku trudno zmierzalne, w zależności od wieku drzewka, od położenia (nasłonecznienie) mogą być mniejsze lub większe. Dlatego, dla świętego spokoju, warto kwiaty zalać wodą o temperaturze powyżej 70 stopni, w której sambunigryna przestaje być problemem, lub podawać w daniach na ciepło (placki, naleśniki itp).

PS 2. Kwiaty bzu czarnego warto suszyć. Po co?
Wg Dra. Różańskiego: „Wskazania: kaszel, nieżyt oskrzeli, katar, przeziębienie, choroby zakaźne, gorączka, kruchość naczyń krwionośnych. Obecność flawonoidów i fitosteroli działa korzystnie w terapii wspomagającej przerost gruczołu krokowego, zapalenie układu moczowego. Ponadto do kuracji odtruwających i przeciwzapalnych przy zatruciach i przewlekłych chorobach skóry”*

PS 3. JAGGERY –  to mój słodki substytut cukru, przepisany mi „na receptę” przez ajurwedyjskiego doktora. Niezwykle bogaty smak, zawartość witamin, minerałów oraz niski indeks glikemiczny czyni go ponoć najzdrowszym ze słodzideł (zawiera wapń, żelazo, potas, fosfor, magnez). Smakuje jak połączenie toffi i miodu. Pastę jaggery produkuje się w Azji, przez odparowanie soku z trzciny cukrowej.

*https://rozanski.li/221/bez-czarny-sambucus-nigra-linne-w-fitoterapii-praktycznej-czas-zbioru-kwiatw/