100g łupin babki jajowatej

6 płaskich łyżeczki kamienia winnego eko (ekologiczny proszek do pieczenia)

6 jaj

1 płaska łyzeczka soli

20g tłuszczu (masła klarowanego lub oleju kokosowego)

200g migdałów

150-200g wody (do odpowiedniej konsystencji)

ulubione dodatki (sezam, mak itp)

migdały namocz przynajmniej na kilka godzin (albo na noc, dzień wcześniej), następnie zblenduj na masę dodając stopniowo wodę, do konsystencji gęstego serka ze śmietaną.

Dołóż do masy resztę składników i zmiksuj.

Ciasto będzie na początku dość klejące, pozostaw je na ok 15 min do zgęstnienia.

Następnie natłuść dłonie i uformuj okrągłe, płaskie bułeczki przygotowując za każdym razem dłonie do formowania kolejnej bułeczki.

Teraz posyp je dowolnym dodatkiem, włóż do nagrzanego do 160-170 stopni piekarnika na ok 30 – 35 minut.

Następnie dogrzej je jeszcze przez 10-15 minut w temperaturze 140 stopni, wyjmij z piekarnika i ostudź.

Bułeczki są dla typowych jajożerców, zwłaszcza dla tych, którzy są na diecie bez zbóż, para zbóż oraz skrobi.

Smacznego!
Uściski
Matka Smakoterapia

bo w gronie tych, w towarzystwie których nigdy nie jest nudno ani nijako!

Czyli z Dziećmi!

Sprawdzaliśmy ile chipsów można zrobić z jednego ziemniaka i czy będą wyglądać tak jak te ze sklepu. Czy czerwony barwnik zawsze musi być „z robala” (koszenila) a pizza zawsze z pszennej mąki. Okazało się że można zrobić czekoladę bez czekolady a napoje „mleczne” bez mleka.
Doszliśmy do wielu intrygujących wniosków, między innymi że: gdybyśmy umierali po zjedzeniu fast foodów nikt by ich nie jadł (kocham Was Moi Drodzy!) :D,
że niektórych z nas bolą brzuchy po grzechach pełnych chemii, a niektórych nie od razu, tylko częściej chorują,
że daktyle wcale nie są wyczuwalne w pralinach a kasza jaglana – w mleku,
że fasola nadaje się na „wkład do czekolady”  i że cukier naprawdę sprawia, że chce się go jeść więcej i więcej i trudno się samemu zatrzymać.
Rozmowy z dziećmi są wspaniałe, pełne twórczych wniosków i otwartości na zmianę.
Uwierzcie w swoje Pociechy, Rodzice!

Co upichciliśmy?

zdrowe słodkości na otwarcie Akademii

stół przed „najazdem” Gości

Dużo jesiennych dóbr które wykorzystamy przygotowując domowe fastfoody

Przerwa na socjalizację z nie tylko z dziećmi

Żeby zrobić roślinne shake’i najpierw zrobimy jaglane mleko!

Ciasto na pizzę gotowe – czas na dodatki!

W tle gotowe „mleczne” napoje, na pierwszym planie autorska pizza jednego z Uczniów Akademii

Domowe czekoladki (w tym również dla bardzo wymagających smakoszy: bez kakao i cukru oczywiście), oraz domowe galaretko/żelki bez żelatyny:

Produkty i narzędzia do pracy!

I już mamy pierwsze efekty

Nareszcie można spróbować jak smakują domowe żelki z prawdziwych owoców.

Najmłodszy Uczeń Akademii i jego osobista wersja lodów na ostateczne pożegnanie lata.

Czeko czeko kolorowe!

Okazało się że barwnik z buraczka i jarmużu jest bardzo skuteczny!

Można w końcu wziąć na wynos? Ja muszę, obiecałam mamie i siostrze i koleżance która mieszka obok.

Rzut oka na ostatnie żelki owocowe.

Były również batoniki i mocno czekoladowe praliny!
I dużo dużo „brudnej roboty”.

Skład pralinek mocno czekoladowych zaskoczył wszystkie dzieci…

Jak tu nie podjadać?? (pilnują…)

Bedzie lemoniada w kolorze pomarańczowym z przemytem marchewki

Cuda już gotowe!

Wyciskarka i my pracujemy w rytmie slow

Dobre! Nie smakuje jak marchew! (niektórzy )

ho ho! To jest coś!

Bomba!

Paczajcie! Włala! Tak to się robi w Akademii!

Teraz to juz same przyjemności…

Mniam…

Omnom…

Bierzemy!

Śliczne koko batony!

Nie inaczej…

Retyyyy! Uwielbiam Was Kochani Uczniowie Akademii!
I już się cieszę niezmiernie na nasze listopadowe i grudniowe spotkania!

Co nas czeka w listopadzie??

Będzie na Waszą prośbę powtórka batoników!
Będą naleśniki i pankejki!

Będą ciasteczka bez mąki, cukru i nabiału!

A w grudniu:

Będzie dodatkowo Świąteczne Pierniczkowanie i słodkie prezenty!

Już nie mogę się doczekać…

<3

Uściski!
Matka Smakoterapia

Co jest naprawdę zdrowe a co nam szkodzi?

Dlaczego odżywiam się zdrowo a i tak choruję?

Co robię nie tak?

Dlaczego moje dzieci ciągle się przeziębiają?

Dlaczego boli mnie głowa, kręgosłup, dlaczego źle trawię?

Kawa to jest szkodliwa w końcu czy nie?

A jeśli tak to jak żyć bez kawy???

Jak to jest, 

że im dalej w las tym więcej pytań?

Piszecie do mnie listy z prośbą o podzielenie się inspiracją, wiedzą, tytułami książek, namiarami na lekarzy, terapeutów i dobrej jakości jedzenie.

To dla Was jest ten warsztat, ostatni w tym roku.

Spotkamy się w Wwie przy jaglanym ciepłym mleku z karobem i pogadamy o tym wszystkim na co nigdy w kuchni „na robocie” nie ma po prostu czasu.

W sobotę – cz.1 

w niedzielę – cz.2.

Wiem ze osoby które już przeszły oba warsztaty czekają na cz. 3… obiecuję że znajdziemy dobry czas żeby spotykać się dalej ze sobą i z tą wiedzą która na nas czeka. <3

Najbliższe spotkanie zaplanowałam z myślą o potrzebach Uczestniczek i Uczestników Warsztatów Matki Smakoterapii. Prelekcja z jaką witam Was zazwyczaj na warsztatach kulinarnych okazuje się być zdecydowanie niewystarczająca, pytania się nam nie kończą, zatem:

na Waszą prośbę będziemy się spotykać w niedużym kręgu by pogłębić wiedzę na temat obecnych w naszych czasach, wykluczających się nurtów i koncepcji dotyczącej zdrowego stylu życia, odżywiania, profilaktyki zdrowia czy leczenia chorób.

Porozmawiamy również o praktycznych aspektach prowadzenia zdrowej kuchni. O tym skąd brać produkty zdrowe i naturalne, w czym i jak gotować (a może nie gotować wcale?) oraz o tym z czym przyjdziecie do naszej wspólnej przestrzeni.

W programie to o co pytacie najczęściej, ale lista zagadnień wciąż jest otwarta…

1. Skąd czerpać wiedzę? Przegląd pomocnych książek.

2. Nietolerancje czy alergie? Z doświadczeń Matki „Alergika”. 

3. Jelito – źródło odporności i… drugi mózg? Mikrobiom, dysbioza, leaky gut, diagnostyka, leczenie.

4. Profilaktyka zdrowia – jak to robimy że nie chorujemy? 

Medycyna alternatywna czyli zdrowe żywienie z perspektywy TMC (tabele żywienia – termika produktów)

Ajurweda – założenia, podstawowe różnice w podejściu do odżywiania. Odmienna diagnostyka i podejście do pacjenta czyli przychodzi Matka Smako do ajudoktora.

5. Od czego zacząć przygodę ze zdrowym żywieniem? Podpowiedzi praktyczne (z czego zrezygnować, czego spróbować). Życie na diecie eliminacyjnej w praktyce: bez kazeiny (mleka), cukru i glutenu, kukurydzy, soi, GMO oraz inne diety wykluczeniowe. Podpowiedzi m.in dla alergików, osób na dietach wykluczeniowych, osób z przeklekłymi chorobami, osób poszukujących podpowiedzi dotyczących zdrowego odżywiania

6. Homeopatia. Działa czy nie? Czym jest homeopatia konstytucyjna oraz przedstawiciele i pozycje książkowe z tego nurtu w PL.

7. Dieta jako jeden z kluczowych elementów interwencji w zaburzeniach zachowania u dzieci (ADHD, autyzm, ZA, „niegrzeczne dzieci”).

8. Totalna biologia czy totalna abstrakcja czyli kontynuacja w PL nurtu zapoczątkowanego w Niemczech przez dra. Hammera.

9. Coś z kuchni własnej: dlaczego kasza jaglana? (degustacja mleka jaglanego)

10. Pomocne inicjatywy, adresy, kontakty.

11. Pytania – czas dla Was

*przewidywany czas spotkania ok. 3 – 3,5 godziny 

*koszt sesji 95 zł

*Ilość uczestników BARDZO (!) ograniczona: o kolejności zdecyduje zgłoszenie oraz mailowe i potwierdzenie wpłaty

*adres prześlemy po zamknieciu grupy – Warszawa Białołęka

zapisy: smakoterapia.warsztaty@wp.pl

Uściski!

Matka Smakoterapia

Dzieci to dla mnie najważniejsi ludzie na świecie.

To od nich będzie zależeć nasz przyszły świat.

To im należy się najwięcej uwagi, troski, miłości i… twórczej, życzliwej i rozumiejącej edukacji.

Nie tylko tej której mogą doświadczyć w szkole.

Edukacja żywieniowa to w dzisiejszych czasach paląca potrzeba, która wciąż nie jest wystarczająco uświadomiona i realizowana.

Zdrowe jedzenie to po prostu zdrowsze i lepsze życie, tego Szanownym Czytelnikom Smakoterapii z pewnością nie trzeba tłumaczyć.

W dobie wielu wyzwań zdrowotnych, które dotykają nasze dzieci,

w świecie pełnym konserwantów, sztucznych barwników, rafinowanej i wysoko przetworzonej żywności , w świecie pełnym dziecięcych alergii i nietolerancji, nadpobudliwości i wszelkiej maści zaburzeń zachowania to od nas, Rodziców tak wiele zależy.

Moim marzeniem zawsze było to stworzenie przyjaznego miejsca wokół stołu dla dzieci (nie tylko znajomych) gdzie prócz jedzenia, istotna jest uważność na drugiego człowieka, pełna akceptacja i szacunek. Przystani dla dzieci i dorosłych bez względu na to z jakimi dietetycznymi wyzwaniami się zmagają. Czy są osobami które „jedzą wszystko” czy też takimi, które na co dzień eliminują z diety wiele produktów z powodu przekonania, alergii, choroby, czy własnego „widzimisię”. Miejsce gdzie można edukować dzieci i dorosłych jak odżywiać się zdrowo, jak gotować zdrowo bez względu na to jak szeroki mamy wachlarz możliwości dietetycznych. Kogo zapraszamy na edukację żywieniową (w praktyce i w teorii)? Mamy miejsce dla każdego: dla mięsożerców i wegetarian, wegan, osoby na diecie bez glutenu, bez cukru, bez nabiału. Czyli również dla tych wszystkich osób, dla których typowa oferta dostępna w naszym kraju jest niewystarczająca albo wręcz nieadekwatna. Gotujemy zawsze roślinnie a efekty często zaskakują Uczestników. Nareszcie na mapie Warszawy jest miejsce, w którym bezpiecznie poczują się również rodziny, które z powodu eliminacji wielu produktów nie mają gdzie edukować kulinarnie swoich dzieci a i z ofert jedzenia posiłków na mieście korzystają niezwykle rzadko z tegoż samego powodu.

W Akademii stawiamy na ekologię i naturę. Z kontaktu z naturą wypływa świadomość tego co jemy i szacunek do wszystkiego co kładziemy na talerzu.

Na wiosnę spotkamy się na łące i poznamy dzikie rośliny, posiejemy rośliny w ogrodzie.

Bo życie w zgodzie z otaczającym nas światem i ludźmi ma dla nas sens!

ZATEM!

Rodzicu! 

Przyślij do nas swoje dziecko jeśli:

Poniżej kilka uwag technicznych i kalendarz wydarzeń na najbliższe miesiące.

Warsztaty gotowania odbywają się w wyznaczone dni w tygodniu (najczęściej weekendy), w wyznaczonym lokalu, a udział w nich jest możliwy jedynie dzięki uprzedniej rezerwacji, którą gwarantuje opłata wniesiona w odpowiednim terminie.

Do Akademii można przyjeżdżać na wybrane zajęcia lub korzystać z karnetów które gwarantują niższą cenę za pakiet 3 zajęć.

Koszt zajęć pojedycznych dla dzieci – 120zł

Koszt karnetu (3 spotkania) – 310zł

KALENDARZ:

Akademia czeka!

Uściski!

Iw

Matka Smakoterapia

PS.

zapisy: smakoterapia.warsztaty@wp.pl

1 szklanka surowej zielonej soczewicy

1 cebula

2 marchewki
szklanka tartej dyni hokkaido

3/4 szklanki sezamu

2 kopiaste łyżki (ok 30g) świeżo zmielonego lnu złocistego
lub babki płesznik (w wersji wegetariańskiej można dodać 3 jajka)

1 łyżka papryki wędzonej
1 łyżka papryki suszonej w płatkach (lub 1/2 świeżej)

1 łyżka majeranku

sól do smaku

łyżka świeżo tłuczonego pieprzu czarnego

oliwa z oliwek

Soczewicę namocz i leciutko skiełkuj (możesz pominąć kiełkowanie, wówczas wystarczy namaczanie przez 2-4 godziny) a następnie ugotuj (nie rozgotuj!).

Cebulę poszatkuj i uduś na niewielkiej ilości oliwy z dodatkiem soli i majeranku, dołóż startą na tarce marchew i chwilę razem podduś, w ostatniej fazie dodaj startą na tarce dynię (nie obieraj jej ze skórki tylko pod warunkiem ze masz w ręku hokkaido! ). Jeśli nie masz pod ręką suszonej słodkiej papryki, możesz pokroić świeżą i dodać do „duszących się” warzywa (dodatek słodkiej papryki nie jest niezbędny ale ciekawie podkręca smak). Połącz warzywa z ostudzoną soczewicą, dołóż pozostałe przyprawy i len (lub babkę albo jaja) i całość zmiksuj (nie na krem, chyba ze wolisz jednorodną konsytencję pasztetu. U mnie powodzeniem cieszy się pasztet z bardziej „grubą” strukturą. Dołóż 1/2 szklanki sezamu i wymieszaj masę. Formę do pieczenia wyłóż papierem, wysmaruj niewielką ilością oleju i posyp równomiernie sezamem. Włóż do tak przygotowanej formy masę i posyp ją suto sezamem. Piecz w piekarniku nagrzanym do 180 stopni przez ok 1 godz.

Pasztet najlpiej wyjąć i skosztować następnego dnia.

Dacie radę?

Smacznego!

Uściski!

Matka Smakoterapia

300 gramów ugotowanej kaszy jaglanej (ok 1,5 szklanki, czyli ok 0,75 przed gotowaniem)

100 g orzechów laskowych

1/3 pęczka bazylii

150g pomidorów suszonych z zalewy w oliwie

3 łyżki oliwy z oliwek
1/2 cebuli

1/2 pok choi lub innej „kapusty” (może być zwykła, biała kapusta młoda, 3-4 liście)

 1/2 łyżeczki (lub do smaku) soli wędzonej

pieprz do smaku

1 łyzeczka papryki czerwonej

Przyprawy opcjonalne:
dodatek nasion czarnuszki do farszu
dodatek czosnku

Wykonanie:
Pieczarki oczyść, oddziel kapelusze od nóżek. W misce umieść kilka łyżek oliwy z oliwek dobrej jakości, kilka kropel (do smaku) soku z cytryny oraz szczyptę dobrej soli i pieprzu świeżo zmielonego. Włóż kapelusze pieczarek do miski  i porządnie „wynurzaj” w sosie. Pozostawe je tak na 15 min. Orzechy laskowe zmiel na grubą mąkę (np w młynku do kawy, jeżeli nie posiadasz urządzenia wyokoobrotowego; możesz je też rozdrobnić w moździerzu). Umieść orzechy w misce, dodaj posiekaną bazylię, posiekane suszone pomidory, dołóż ugotowaną kaszę oraz przyprawy. Cebulę poszatkuj i uduś na oliwie w niskiej temperaturze, dodaj przyprawy, dołóż pokrojone nóżki pieczarek oraz liście dowolnej kapusty poszatkuj. Ostudzone lekko dołóż do miski z farszem i wymieszaj.
Nadziewaj kapelusze farszem i zapiekaj w piekarniku przez ok 30 min (temp 180).

Zjadacze nabiału mogą okrasić każdą pieczarę plasterkiem dobrego sera (albo wiórkami parmezanu lub pecorino) ale i bez niego pieczarki bardzo nam smakują.

Gotowe!
Smacznego!

Uściski!
Matka Smakoterapia

CU DOW NE wspomnienia z ostatniego warsztatowania w Warszawie.

Ach!!! Bardzo Was będę Kochani długo i dobrze wspominać! <3 

 Nasze dywagacje „tarasowe” o zdrowiu i jego braku, o pomysłach na polepszenie jakości naszego życia, od kuchni poczynając, a na wielu innych ideach kończąc, a w zasadzie nie kończąc…

Udało się nam jeszcze upichcić, ukręcić, zagnieść oraz upiec kilka smakowitych, inspirujących potraw, udało się je nawet zjeść oraz zanieść co nieco naszym bliskim. Wszystkie potrawy wykonaliśmy z naturalnych produktów, nie używaliśmy zbóż glutenowych, nabiału oraz cukru. Nie korzystaliśmy też z żadnych produktów wysoko przetworzonych, nawet mąki przygotowaliśmy domowymi sposobami.

Z serca dziękuję za spotkanie.

<3

Do następnego!

Oczywiście zapraszam do galerii!

To ulubiona surówka Pierworodnego. Do tego smaczna, zdrowa i z podtekstem „edukacyjnym”.

Będziemy Wam po troszku zdradzać nasze podróże kulinarne „w kapciach”.

To fantastyczny pomysł na angażowanie dzieci nie tylko w działania kulinarne ale i poznawanie świata od strony kuchni. Stąd już tylko mały kroczek po dalsze informacje o świecie.

 Ten pomysł na surówkę powstał z fascynacji Azją, szeroko pojętą kuchnią rodem z Chin. Oczywiście jest to tylko nasza domowa inspiracja i wolna interpretacja.

Łączenie smaków swojskich i obcych okazało się być nie tylko dla nas ale i dla Małoletniego fajną zabawą

Próbujemy?

Składniki:

ćwiartka białej soczystej kapusty

sok 1 1/2-1 cytryny (kwaśność wedle gustu)

2 łyżeczki syropu klonowego lub miodu (lub więcej, do smaku)

3 łyżki dobrej jakości oleju sezamowego

2 łyżki lekko podprażonego sezamy pełnego

1 łyżeczka soli (płaska) lub sos sojowy tamari (1 łyżka)

dodatki:

możesz dołożyć

surową cebulę (poszatkowaną w plastry)

plaster imbiru drobno posiekany

niewielką ilość świeżej ostrej papryki lub trochę świeżo zmielonego pieprzu

garść siekanej pietruszki zielonej

lub to co Ci podpowiada wyobraźnia

Wykonanie:

Kapustę poszatkuj drobno lub rozdrobnij za pomocą obieraczki do warzyw (jest wtedy delikatna i pyszna), dodaj cytrynę, syrop, sos sojowy lub sól oraz olej sezamowy. Całość wymieszaj i posyp delikatnie podprażonym sezamem. Surówka w takim wydaniu ma pyszny, delikatny, sezamowy, słodko- kwaśny smak.

Możesz dołożyć doń inne składniki które lubisz.

Smacznego!

Uściski!

Matka Smako

Nie sądzę, żeby ta moja tęsknota dotyczyła wybitnego ich smaku, choć to prawda, że po dziś dzień lubię kwaśne, słodko – kwaśne i lekko pikantne potrawy. To na pewno smak dzieciństwa, buszowania po piwniczce, przynoszenia w środku zimy maminych przetworów i radości z ich smaku…

Jednakowoż wersja mamusiowa, prosto z mojego rodzinnego domu przez lata pokrywała się kurzem na półce, bo zestaw składników niezbędnych do wykonania tegoż przetworu był wątpliwej wartości odżywczej (cukier/ocet spirytusowy) a i wiara w kiszonki znacznie większa. W końcu jednak tęsknota zwyciężyła i ogórki tej zimy będą. W occie, a jakże. Słodko – kwaśne i pyszne. Młodemu już posmakowały.

Oczywiście z kiszonkami nie mogą się równać ze względu na walory prozdrowotne kiszonek, ale co tam. Mała, maleńka odmiana przyda się wszystkim.

Spiżarnia pełna!

Zapraszam!

Składniki:

3 kg ogórków gruntowych (nie za dużych, z niedużymi pestkami w środku)

1 szklanka octu jabłkowego (prawdziwego!)

3 łyżki soli kamiennej niejodowanej

1 łyżka świeżo i grubo utartego pieprzu

3/4 szklanki ksylitolu lub jeżeli nie unikacie cukru – nierafinowanego cukru bądź syropu klonowego

pęczek kopru

3 duże ząbki czosnku

3 cebule białe

3 łyżki oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia

2 łyżki białej gorczycy

dodatkowo:

chili (płatki) – do smaku

imbir świeży (jeśli ktoś lubi) – kilka plasterków

Wykonanie:

Ogórki umyj, obierz ze skórki i pokrój w plasterki. Cebulę poszatkuj w cieniutkie półksiężyce.

Zasyp ogórki i cebulę solą i pozostaw na 2 godziny.

Następnie dodaj pozostałe składniki (czosnek i koper pokrój drobno), wymieszaj całość i pozostaw na 24 godziny. Po tym czasie przełóż sałatkę do słoików (u mnie 5 x 0,5l oraz 1x 0,3) i zalej powstałym w płynem.

Słoje zakręć i wstaw do zimnego piekarnika. Po osiągnięciu temperatury 120 stopni będziesz potrzebować ok 20 min do czasu zapasteryzowania sałatki. Wyjmij słoje z piekarnika, dokręć porządnie (uwaga! gorące!), przykryj kocem do czasu całkowitego ostygnięcia.

Ufff.

Gotowe!

Smacznego!

Matka Smakoterapia

Ale głównie dla mnie… nie da się ukryć.

Za pomidorami skrojonymi z dymką oraz grubo mielonym pieprzem okraszonymi łychą białego pysznego „sosu”.

Za mizerią z dzieciństwa, podawaną oczywiście z młodymi ziemniakami i koprem.

Za surówką z młodej kapusty z koprem!

Za zwyczajną sałatą rwaną niedbale, zabieloną śmietaną.

Za pomidorówką z ryżem, zabieloną,

za barszczem ukraińskim który bez śmietany już jakby nie taki sam…

A pierogi a la ruskie bez śmietany??? No nie… to już herezja.

Słowem śmietana dla „wytrawnych”.

Wszystkie te pyszności są niedostępne dla każdej osoby z nietolerancją lub alergią na nabiał, dla wszystkich którzy nabiału jeść nie chcą z innych pobudek.

Tęsknota za smakiem jednak pozostaje i wówczas sięgamy po… migdały.

Substytuują śmietanę naprawdę nieźle!

Składniki (na ok 1L bardzo gęstej śmietany)

1,5 szklanki migdałów blanszowanych lub w łupinach (te musimy obrać sami)

woda

cytryna lub zakwas z ogórków

sok z dodatkowej cytryny

2 ząbki czosnku

sól (do smaku)

Wykonanie:

Migały w skórce namocz w gorącej wodzie. Po przestygnięciu całości obierz migdały (dość łatwo wyskakują z „ubranka” odpowiednio naciśnięte). Jeżeli Twoje migdały są już blanszowane – pomiń etap obierania. Następnie zalej je wodą z kilkoma łyżkami soku z cytryny lub zakwasu z ogórków.

Po całym dniu (lub nocy albo lepiej nawet – 24h) namaczania, odlej wodę. Wrzuć migdały do urządzenia miksującego dodaj 2 szklanki świeżej wody (w pogotowiu miej 1/2-3/4 szklanki wody gdyby masa była za gęsta), następnie 1-2 ząbki czosnku (jeżeli lubisz czosnkową śmietankę), sól (u nas max 1 płaska łyżeczka), sok z cytryny (ewidentnie do smaku – ja lubię bardziej kwaśną śmietanę, pozostali domownicy walczą zawsze o słodszą )

Całość zmiksuj na krem, przełóż do słoika i przechowuj w lodówce (do 3 dni).

Używaj do potraw wytrawnych.

Zupy okraszaj dopiero na talerzu.

Cudnie!

Dzięki niej mój całkiem spory już syn stosunkowo niedawno zjadł swoją pierwszą w życiu mizerię.

Był zachwycony!

Uściski!

Matka Smakoterapia!

ps. jeżeli jesteś uczulony/a na migdały – spróbuj zrobić śmietanę ze słonecznika (w smaku jest trochę bardziej wyrazista, mniej imitująca śmietanę, ale również niezła!)

ps.2. Ilość wody dodanej do śmietany zależy od stopnia wysuszenia migdałów i czasu moczenia. Zachowaj czujność dodając wodę.

ps.3 Śmietana rozwarstwia się w lodówce. Wymieszaj przed podaniem.

Energia która płynie, nasze potrzeby wszelakie, na które jest przestrzeń, nie tylko typowo „kulinarne”, czasem emocje, opowieści, smutki z powodu kłopotów zdrowotnych i radości z powodu własnych małych i wielkich sukcesów. Dużo niespodzianek, ciekawe smaki, obserwowanie własnych reakcji, własnego przyzwyczajeń i gustu, zalążki fascynujących zmian, dyskusje o nas i o naszych dzieciach od problemu niejadka po wzywania edukację przed/szkolną

Mam takie mocne przeświadczenie, że zmiany głębokie w naszym życiu często zaczynają się właśnie tu: w kuchni…

Zaczynasz od świadomości odżywiania a dalej… odkrywasz nowe lądy, kolejne potrzeby, drogi do samoświadomości, samorozwoju. I ten proces nie ma końca.

Cudownie jest być wśród swoich.

Słyszę to od Was często.

Nie ma krytyki, wytykania palcami, poczucia braku akceptacji, której tak często doświadczamy w swoim środowisku wówczas kiedy nasze życie zaczyna nieco odstawać „od średniej krajowej”.

Dodajemy sobie sił!

A miało być o jedzeniu!

Wrocławiu!

Kocham Cię!

Tak, wrócę szybko!

Przepełnia mnie wdzięczność za nasze spotkanie kiedy zerkam na nasze wspólne zdjęcia.

Do zobaczenia niedługo!

150 g zmielonych na mąkę pestek dyni (lub słonecznika)

150 g zmielonych na mąkę wiórków koko (mogą być te zużyte do przygotowania mleka kokosowego) lub gotowej mąki kokosowej ze sklepu eko

100g daktyli lub innego słodzidła (syrop klonowy itp)
3 jajka lub same białka lub 2 łyżki kuzu (sklep eko)
2 garści rodzynek
1 łyżka karobu (można pominąć lub całkowicie zastąpić kakao karobem)
2 łyżki kakao surowego  (można pominąć w przypadku użycia 3 łyżek karobu)

garść skórek pomarańczowych (mogą być świeże, mogą być suszone)

kilka gałązek rozmarynu
kilka łyżek powideł bez cukruWykonanie:

Daktyle namocz, najlepiej na kilka godzin, następnie zmiksuj na krem z wodą (konsystencja gęstej śmietany, nadmiar wody zlej). Zmielone pestki dyni oraz wiórki połącz w misce ze startymi burakami, dodaj krem z daktyli, rodzynki, połowę drobno posiekanej porcji skórek pomarańczowych i wymieszaj. Opcja jajeczna: dołóż do masy 3 białka lub 3 całe jajka albo w opcji bez jaj: kuzu rozpuść w 3/4 szklanki wody i zagotuj. Po wystudzeniu dodaj do masy. Ciasto powinno być gęste, zatem dodawaj kuzu stopniowo (jeżeli uznasz ze jest go za dużo, dołóż doń trochę soku owocowego i zjedz ze smakiem kisiel). Wyłóż ciasto do naczynia do zapiekania uprzednio wysmarowanego tłuszczem i posypanego mąką kokosową (lub mielonymi wiórkami). Całość posmaruj cienką warstwą  powideł, posyp siekanymi skórkami pomarańczy i podartymi listkami rozmarynu.
Zapiekaj ok 30-40 minut w piekarniku rozgrzanym do 160 stopni.
Ciasto wyjmij dopiero kiedy ostygnie, chyba, że tak jak my, nie będziesz mógł się doczekać i zjesz pół porcji na ciepło. Co tam estetyka!!  
Smacznego!

Uściski!
Matka Smakoterapia

Ufam natomiast że ON wie.

A skoro on mówi, że cacka z dziurką to są właśnie ONE, to nie wypada się kłócić.

Bez zbędnych zapowiedzi zapraszam na ostatnio ulubione ciasteczka Młodego.

Składniki (na ok 25 szt. małych ciasteczek):

150 g mąki ryżowej

150 g mąki owsianej

50g ksylitolu (lub innej substancji słodzącej)

80g oleju kokosowego lub masła klarowanego

1/2 łyżeczki wanilii naturalnej

szczypta kurkumy

dowolny domowy dżem (najlepiej bez cukru) – u nas czarna porzeczka

Wykonanie:

wymieszaj ręcznie mąki, zmielony na puder ksylitol oraz wanilię i kurkumę, następnie dołóż twardy tłuszcz i dość szybko zagnieć ciasto. Ulep kulki wielkości orzecha, spłaszczaj, i kciukiem odciśnij zagłębienie. Ciastka ułóż na papierze wysmarowanym dowolnym tłuszczem.

Zagłębienie w każdym ciastku wypełnij dżemem i włóż całość do piekarnika na ok 20 min (temp. 170stopni). Ciasteczka zdejmuj TYLKO po całkowitym wystygnięciu (kiedy są ciepłe – rozpadają się).

Smacznego!

Piekę je z Wami od lat na warsztatach, w wielu smakoterapiowych odmianach.

Mimo, iż ze wszystkich słodyczy na świecie najbardziej lubię oliwki.

I ogórki kiszone.

Jeśli mam już sprawić sobie słodką przyjemność,

to musi ona spełniać kilka warunków.

Musi być smaczna i nie gryząca w gardło z powodu ilości skoncentrowanej substancji słodzącej (jakiejkolwiek).

Najlepiej żeby była bardzo prosta (bez miliona nieznanych składowych).

Tylko kilka zdrowych składników,

których wspomnienie NIE będzie wracać z mojego żołądka wraz z z usilnymi próbami strawienia.

Do tego szybka w wykonaniu i nie ruinująca portfela.

Wszystkie warunki spełniają dzisiejsze ciasteczka.

Nie pytałam Młodzieży czy chce spróbować,

ani nawet czy zgadza się z moim optymistycznym poglądem na ową słodycz.

Bez achów i ochów, ale …

ciasteczka zniknęły.

WSZYSTKIE???

Zatem, zapraszam.

Wypróbowane w kolejnej wersji.

Składniki:

500 g kaszy jaglanej PO ugotowaniu (ok 3/4 szklanki przed ugotowaniem)

3 przejrzałe banany (w brązowe kropki )

150 g wiórków kokosowych

ponadto możesz dodać:

1/2 płaskiej łyżeczki kurkumy (o jej właściwościach pisałam niejednokrotnie na blogu),

syrop klonowy do smaku jeżeli masa nie wyda Ci się wystarczająco słodka.

Wykonanie:

Kaszę, banany i wiórki połącz w misce. Zmiksuj mikserem – stopką lub za pomocą dowolnego urządzenia miksującego.

Papier do pieczenia nasmaruj dowolnym tłuszczem dobrze znoszącym wysokie temperatury (np olejem kokosowym). Delikatnie natłuszczonymi dłońmi odrywaj części masy wielkości orzecha włoskiego, lep kuleczki i rozpłaszczaj. Zapiekaj od 15 do 25 minut (miękkie lub bardziej twarde) w temperaturze ok170 stopni.

Pamiętaj żeby zdjąć je z papieru dopiero kiedy ostygną.

Smacznego!